‘Anderhalve meter’

Heeft u dat ook? Dat gevoel dat dit jaar alles anders is dan andere jaren? Vast wel, want het is ook gewoon zo. Boodschappen doen, bezoekjes afleggen of zelfs een eenvoudige fietstocht, overal moeten we bij nadenken. Niets kan meer ‘zomaar’. Mijn boodschappen doe ik tegenwoordig naar aanleiding van een briefje, dat ik maak met de route in de supermarkt in mijn gedachten. Als ik iemand wil spreken of opzoeken, dan bel ik op en vraag ik of het ‘schikt’ en als we gaan fietsen, dan maken we een route waarbij we rekening houden met de breedte van de fietspaden en niet met de terrassen of restaurantjes, waar we gewend waren om te pauzeren. En natuurlijk nemen we weer koffie en broodjes mee.

Vaak krijg ik in gesprekken met mensen de vraag: Wat denk je, zou het nog lang duren? Moeten we echt wennen aan een ‘anderhalve meter samenleving’? Natuurlijk weet ik dat ook niet, maar ik ben bang dat het nog wel even gaat duren. En dus oefen ik met Skype en met Facetime, bezoek ik mijn moeder in de ‘babbelbox’ van de Speulbrink en hoop ik, met velen van u, dat we elkaar snel weer mogen gaan zien.

En, heel voorzichtig, daar lijkt het wel op. Heel misschien mogen we weer met iets grotere groepen bij elkaar komen en dat betekent voor ons als geloofsgemeenschappen dat we beginnen na te denken over kerkdiensten of vieringen waarbij weer mensen bij elkaar mogen zijn.
Natuurlijk moeten we dan wel anderhalve meter uit elkaar zitten, maar toch…

Daarna, vanaf 1 juli worden de maatregelen misschien nog verder versoepeld en dus kijken we ook al verder vooruit. Hoe gaat het daarna en hoe gaan we dan die kerkdiensten invullen, want zingen lijkt een besmettingsbron te zijn, dat las ik deze week tenminste in de krant. En heeft u zich wel eens voorgesteld hoe een kerkdienst zonder zang eruit zal zien? Ik nog niet, dat ga ik doen en wellicht kunnen we het daar over hebben in een volgende kronkel?

Marianne Visch – de Bruin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *